வைரமுத்து.வலை

கவிப்பேரரசை வாசிக்கவும் நேசிக்கவும்...

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
அணிந்துரைகள்

கவிஞர் புகாரியின் “வெளிச்ச அழைப்புகள்”

புலம்பெயர்ந்த தமிழ்ப் படைப்பாளிகள் மீது எனக்கு எப்போதும் ஒரு மரியாதை உண்டு. காரணம், என் கவனத்தில் கல்லெறியும் அவர்களது கனமான எழுத்துக்கள்தாம்.

அந்த வரிசையில் நெஞ்சைப் பிழியும் ஆழமான பதிவுகளையும், புகைப்படத்தின் நிழலுருவுக்கு நிஜம் கொடுக்கும் வார்த்தைகளையும் சுமந்து வந்திருக்கும் கவிஞர் புகாரியின் “வெளிச்ச அழைப்புகள்” வாசித்த போது மெல்லிய அதிர்வுகள் மனமெங்கும் பரவுவதை உனர்ந்தேன்.

குழந்தையின் புகைப்படத்தோடு தொடங்கும் இவரது கவிதைப் பிரசவம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எழுந்து – நடந்து – பேச முற்படும்போது முதிர்ந்த சிந்தனைகள் சிறகடிக்கின்றன.

 

"விழிகளில்

நம்பிக்கை ஒளியூட்டி

நடுங்கும் கரங்களைப்

பிடித்து நிறுத்தி

இயல்பு வாழ்க்கைக்குள்

இழுத்துச் செல்லும்

அன்புக்கரம்

கவிதை"

 

கவிதை குறித்த இந்தக் கவிதை ஓர் அழகான வெளிப்பாடு.

இளங்குழந்தை இளைஞனானதும் காதலியின் மௌனம் கலையும் நேரத்திற்காய் தவமிருக்கையில்

 

“அடியே

உன் மௌனமென்ன

என் உயிரைக் கிள்ளிவிடும்

பவள நகங்களா” – என்கிறார்.நம்பிக்கை குறித்த ‘உலகம்’ எனும் கவிதை ஒவ்வொருவரின் உள்ளத்திலும் பொறித்துக் கொள்ள வேண்டிய முத்திரைக் கவிதை.

 

“அப்பப்பா

இத்தனை பேரையும்

மொத்தமாய் முத்தமிட

உனக்கே சாத்தியம்”.

 

- தமிழ்நாட்டின் நயாகரா குற்றாலம் குறித்த கவிஞர் புகாரியின் வர்ணணையில் நம் மனமும் குளித்துக் குதூகலமடையும் சுகானுபவத்தை என்ன சொல்ல

இலவசம் எனும் கவிதை வணிக வாழ்க்கையின் சாமர்த்தியத்தை அழகாகச் சித்தரித்து விழிப்புணர்வு ஊட்டுகிறது.

இந்த “வெளிச்ச அழைப்புகள்” இருட்டின் இலக்கணத்தைத் தேன் தோய்த்துத் தரும்போது எதார்த்தம் இனிக்கிறது.

நியூயார்க் கட்டடங்களைத் தீண்டிய தீவிரவாதத்தையும், குஜராத் மக்களின் மன அமைதி திருடிய வன்முறையையும் பதிவு செய்யும் போது கவிஞர் புகாரியின் ஈர இதயம் பற்றி எரிந்திருப்பதைப் பார்க்க முடிகிறது.

சமகால நிகழ்வுகளின் பதிவுகளை நாளைய வரலாறாய் ஆக்குவது படைப்பாளர்களே அதில் புகாரியும் ஒருவர்.

அன்றாட வாழ்க்கையின் பல்வேறு பரிமாணங்களைச் சமூக விமர்சனத்துடன் பார்க்கும் இவரது பார்வையில் புதுமைகள் பூத்துக்குலுங்குகின்றன.

“மண்ணுக்குப் பொழியாத

மழைமேகம் மேகமல்ல

தென்னையினைத் தழுவாத

தென்றலுமோர் தென்றலல்ல

கண்ணுக்குள் விரியாத

கனவும் ஓர் கனவல்ல

உன்னருகில் இல்லாயென்

உயிரும் ஓர் உயிரல்ல”

 

புதுக்கவிதையை விடவும் இவருக்கு இசை லயத்துடன் கூடிய இந்த நடை இயல்பாக அமைந்திருக்கிறது.

நவீனத்தின் போக்குவரத்து நெரிசலில் இருந்தாலும் கவிஞரால் எழுது ஒரு கடுதாசிஒ கவிதை மூலம் கிராமத்து நடவு வாழ்க்கையோடும் நடந்துவர முடிகிறது; நேசத்தோடு அதன் வாழ்வியலை நுகர்ந்து வர முடிகிறது.

எங்கள் கலைக்கூடம் கலைந்ததுஒ எனும் நடிகர் திலகம் அவர்கள் பற்றிய கவிதை இத்தொகுப்பிலுள்ள மிகச் சிறந்த கவிதைகளுள் ஒன்று; அந்த மகா கலைஞனின் மகத்துவம் சொல்லும் அந்தக் கவிதையால் ஆசிரியர் என் மனதின் மதிப்பில் உயர்ந்தார்.

உற்றதை உணர்ச்சியின் உயிர்கெடாது வார்த்தெடுக்கும் வல்லமை சிலருக்கு மட்டுமே வாய்க்கும்; அந்த உன்னதம் கவிஞர் புகாரிக்கும் வாய்த்திருக்கிறது.

புதுக்கவிதையின் பொருளடர்த்தியோடும் சொற்செட்டுகளோடும் மனதில் சுருக்கெனத் தைக்கும்படி சொல்லும் ஆற்றலைப் புகாரி பெற்றிருக்கிறார்.

இந்த “வெளிச்ச அழைப்புகள்” கவியுலகில் பிரகாசமான எதிர்காலத்தைக் கவிஞர் புகாரிக்குத் தரும் என்பதும் திண்ணம்.

கடல்தாண்டி இருந்தாலும் தமிழையே சுவாசிக்கும் புகாரியைப் போன்ற படைப்பாளிகளின் புதிய வரவுகளால் தமிழ்க் கவிதை தழைக்கும் என நம்புகிறேன்.

 

வாழ்த்துக்களோடு

வைரமுத்து

 

 


செய்திக் கீற்று

இலக்கியத்தின் நோக்கம் சமூக அக்கறை

இலக்கியத்தின் நோக்கம் கவிதையும்,​​ காதலும் அல்ல.​ இலக்கியத்தின் உண்மையான நோக்கம் மனிதம்,​​ போரற்ற உலகம், பகுத்தறிவு,​​ சமூக அக்கறை என்றார் கவிஞர் வைரமுத்து.

 

திண்டுக்கல்லில் வியாழக்கிழமை நடைபெற்ற இலக்கியக் களம் நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டு அவர் பேசியது:

ஊடகங்களில் சரியான தமிழ் உச்சரிப்பு இருந்தால்தான் எதிர்கால இளைய தலைமுறையால் சரியான தமிழ் உச்சரிப்பு இருக்கும்.​ தமிழைத் தாய் மொழியாகக் கொள்ளாத பின்னணிப் பாடகர்களான டி.எம்.​ சௌந்தர்ராஜன்,​​ பி.​ சுசீலா,​​ பி.பி.​ சீனிவாஸ்,​​ ஜேசுதாஸ் போன்றவர்கள் தமிழைக் கற்று,​​ திரையில் தமிழை வாழ வைத்தனர்.

எனவே,​​ ஊடகங்களுக்கு வர நினைப்பவர்கள் தமிழைக் கற்றுக் கொண்டு உள்ளே வர வேண்டும்.​ ஓர் இலக்கியக் கூட்டம் முடிந்த பின்னர் 2 கேள்விகள் மட்டுமே கேட்கப்படும்.​ பேச்சு நன்றாக இருந்ததா,​​ நன்றாக இல்லையா?​ என்பதுதான் அது.​ இனிமேல் அதுபோல் கேட்கக் கூடாது.​ பேசுபவர் சரியாகப் பேசினாரா சரியாகப் பேசவில்லையா என்பதாகக் கேள்வி இருக்க வேண்டும்.

நன்றாக இருந்தது என்றால் அதன் பலன் பேசுபவருக்கு மட்டுமே இருக்கும்.​ பேச்சு சரியாக இருந்தது என்றால்தான் அந்தப் பேச்சின் பயன் மக்களுக்கும் பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

 

40 வயதில் நான் பெற்ற அறிவை இருபது வயதில் இந்தக் கால இளைஞர்கள் பெற்றுள்ளனர்.​ 50 வயதில் கிடைத்த அனுபவம் தற்போதைய 30 வயது இளைஞர்களுக்கு உள்ளது.​ பெற்றோர்கள் எந்தப் புற்றில் எந்தப் பாம்போ என இளைஞர்களைப் பார்த்துக் கூறக் கூடாது.​ எந்தப் பூவில் எந்தத் தேனோ என்று நம்ப வேண்டும்.​ எங்களுக்கு இளைய தலைமுறையினர் மீது நம்பிக்கை அதிகம் உள்ளது.

தமிழின் பெருமையை அறிய உலக இலக்கியங்களைப் படிக்க வேண்டும்.​ யாருக்கோ நேர்ந்த அனுபவங்களைப் படிக்கும் போது கண்களில் நீரைக் கொண்டு வருவதுதான் இலக்கியம்.​ எல்லா அனுபவங்களையும் வாழ்வில் ஒட்டுமொத்தமாகப் பெற்றுவிட முடியாது.​ ஆனால்,​​ இலக்கியத்தைப் படித்து இலக்கியவாதியாக இருந்தால் அனைத்து அனுபவங்களும் கிடைத்துவிடும்.

இலக்கியத்தின் நோக்கம் நிகழ்கால மனிதருக்குத் துன்பம் நேரும்போது தோள் கொடுப்பது,​​ பகுத்தறிவு,​​ மனிதம்,​​ அறம்,​​ போரற்ற உலகம்,​​ முன்னேற்றம் இவற்றைச் சொல்வதுதான்.​ பூவையின் மேல் எத்தனை பூ என்று கொடுக்கப்பட்ட வரிக்கு இலக்கியவாதி எழுதிய கவிதை இது.​ விதவையாக இருந்தபோது பூ வைத்துக் கொள்வதற்கும்,​​ பூ போட்ட சேலை அணிவதற்கும் தடை விதித்த உலகம்,​​ அவள் இறந்த பின்னே சடலத்தின் மீது பூ மாலைகளும்,​​ பூப் பல்லக்குகளும் அமைத்தபோது எழுதினான்,​​ பூவையின் மேல் எத்தனை பூ என்று.​ இந்த சமூக அக்கறை தான் இலக்கியம்.

21 ஆம் நூற்றாண்டில் உலகில் 2 வல்லரசுகளே இருக்க முடியும்.​ அவை ஆசியாவில் உள்ள சீனா,​​ இந்தியா.​ சீனாவில் 60 சதவீதம் பேர் முதியவர்கள்.​ இந்தியாவில் 60 சதவீதம் பேர் இளைஞர்கள்.​ எனவே,​​ உலக வல்லரசாக விளங்கப் போவது இந்தியாதான் ​ என புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.​ ​ ​ ​ ​ தமிழைத் தாய் மொழியாகக் கொண்டவர்கள் தமிழை முழுமையாக கற்றுக் கொள்ளாமல் வேறு மொழிகளுக்கு முன்னுரிமை தர வேண்டாம் எனக் கேட்டுக் கொண்டார் வைரமுத்து.​ ​ ​ இந் நிகழ்ச்சிக்கு மாவட்ட நிர்வாகம் ஏற்பாடு செய்திருந்தது.

நிகழ்ச்சியில்,​​ மாவட்ட ஆட்சியர் மா.​ வள்ளலார்,​​ திட்ட அலுவலர் க.​ அருண்மணி,​​ பட்டிமன்ற நடுவர் ஐ.​ லியோனி உள்பட பலர் கலந்து கொண்டனர்.